مقررات ایمنی برای ساخت داربست

داربست معقول و استاندارد یک حلقه مهم در تضمین ایمنی ساخت و ساز است. اجرای دقیق مشخصات فنی ایمنی و ضوابط فنی ایمنی مربوطه برای داربست ضروری است.

داربست ها باید از نظر فیزیکی سالم بوده و برای عملیات در ارتفاعات مناسب بوده و ارزیابی را طبق مقررات ملی انجام داده باشند. آنها همچنین باید گواهی عملیات پرسنل عملیات ویژه را دریافت کرده و گواهی را برای کار نگه دارند. هنگام کار بر روی داربست، استفاده از کلاه ایمنی، بستن طناب ایمنی و پوشیدن کفش ضد لغزش الزامی است.

نصب داربست متعلق به ساخت و ساز تخصصی است و باید نقشه ساختمانی تدوین شود. انجام کار داربست تنها پس از تایید و ارائه توضیحات فنی ایمنی به اپراتورها امکان پذیر است.

هنگام راه اندازی داربست، باید فاصله ایمن از خطوط هوایی مدار خارجی حفظ شود. نرده ها و علائم هشدار دهنده در اطراف زمین نصب شود و یک فرد متعهد برای مراقبت از سقوط مواد و آسیب رساندن به افراد تعیین شود.

بار ساخت و ساز در لایه تکلیف فقط می تواند کمتر یا برابر با الزامات طراحی داربست باشد و نمی توان آن را اضافه بار کرد. قالب ها، میله های فولادی و مواد را به صورت متمرکز روی داربست قرار ندهید. سیم ها و کابل ها را روی داربست وصل نکنید (به جز سیم های روشنایی که نباید با داربست تماس داشته باشند و باید عایق باشند). طناب های باد را روی داربست نکشید یا ثابت نکنید، تکیه گاه های قالب، پمپ های بتن، خطوط لوله انتقال بتن را نصب نکنید، یا از آنها به عنوان قاب بالابر برای وینچ ها استفاده نکنید.

محدودیت های آب و هوایی
عملیات داربست را نمی توان در بادهای شدید سطح 6 یا بالاتر و همچنین در هوای بارانی، برفی و مه آلود انجام داد.

داربست باید در حین استفاده تحت بازرسی اساسی و نگهداری منظم قرار گیرد. قبل از افزودن بار به لایه ساختمانی، پس از باران شدید یا بادهای شدید از سطح شش یا بالاتر، پس از ذوب شدن در مناطق سرد، یا پس از استفاده بیش از یک ماه، در صورت کج شدن، فرورفتن، سست شدن یا برگشتن داربست پیدا شد، باید به موقع با آن برخورد کرد.